Ik kreeg recent een tijdschrift onder de neus met op de voorpagina een citaat van een vrouw die voor de derde keer moeder werd. “Mijn lijf is anders en dat is ok.”.
Hé, het is ok!
Je zult onze rondleidingen geweldig vinden.
De wereld zit vol met geweldige reizen en avonturen die je te wachten staan. Kom in contact met verschillende mensen, culturen, tradities en landschappen. Kies bij ons je volgende bestemming. Wij zorgen voor de rest.
Nu kan deze moeder van twee bevestigen dat mijn lijf anders is. Die aanpassing voelt voor mij niet meteen ok. Ik ben er niet blij mee en ik heb geen zin om dit meteen te aanvaarden. Daarom wil ik graag meegeven: het is ok om niet ok te zijn met wat je lichamelijk overhoudt na de zwangerschap.
Niet dat ik iedereen wil aanmoedigen om hevig te diëten of naar de sportschool te gaan. We hoeven niet allemaal in dat maatje zesendertig te passen. Dat niet. Wel vind ik dat we ons niet meteen verplicht hoeven te voelen om te zeggen dat we dat alles niet erg vinden. Huil gerust eens de ogen uit je kop, zucht wanneer je in de spiegel kijkt. Doe dat zonder schroom en allemaal om je in de richting van aanvaarding te krijgen.
Zo doe ik het alvast. I own it, dat slecht gevoel. Voor even is dat namelijk dik ok. We mogen best kwaad en verdrietig zijn om het verlies van dat vertrouwde lichaam. Die vertrouwdheid komt wel terug.
Dat weet ik deze keer.
Nu alleen nog geduldig blijven.
ExitGrijzeWolk 