Over mij

Hallo! Hier ben ik dan: de moeder zonder roze wolk, maar wel met een naam. Ik ben Nathalie en in 2018 werden mijn man en ik voor het eerst ouder van een schattig zoontje. Als kers op de taart kreeg ik er ook een postpartum depressie bij. Een soort twee voor de prijs van een.

Mijn moederschapsverhaal begon dus niet zoals ik het me vooraf had ingebeeld. En dus begon ik met een blog. Allereerst voor mezelf, om mijn ervaringen van me af te schrijven en in tweede instantie om anderen te motiveren hetzelfde te doen.

Door zelf open te zijn over mijn eigen worstelingen ondervond ik dat er een groot taboe heerst op het onderwerp. We horen immers allemaal op die roze wolk te zitten en dan liefst nog enkele perfecte plaatjes op sociale media te laten verschijnen.

Alleen, zo loopt het niet altijd. We kunnen worstelen met onze nieuwe rol, met het slaaptekort en de nieuwe chaos in ons leven. Het ouderschap is niet altijd makkelijk en dat is ok zo. Laat ons dat delen met elkaar en er zo voor elkaar zijn. Dat is wat Exit Grijzewolk wil zijn: een platform dat zegt dat het ok is om niet op die roze wolk te zitten en dat met elkaar te delen.

We don’t have to be perfect to be a good parent.


POSTPARTUM DEPRESSIE, IK?

Een postpartum depressie (PPD) is niet hetzelfde als de babyblues. Een depressie ontstaat namelijk binnen 4 weken tot 3 maanden na de bevalling. Dit is echter niet het geval bij de babyblues waar de klachten ontstaan in de eerste week na de bevalling en de situatie geleidelijk aan verbeterd.

PPD is een probleem dat voorkomt bij 20% procent van de vrouwen en heeft zowel een lichamelijke als psychische invloed op de kersverse moeder. Op het doormaken van een PPD heerst nog steeds een groot taboe wat het moeilijker maakt voor nieuwe ouders om naar buiten te komen met de heersende negatieve gevoelens die in schril contrast staan met de roze wolk (Heyerick et al., (2017)).

Belangrijk om te weten is ook dat naast die 20% met een PPD ook nog eens 30% van de kersverse moeders zich niet goed in haar vel voelt en tevens worstelt met het moederschap. Er bestaat ook zoiets als de broze wolk waar je de ene dag het allemaal geweldig vindt en het de andere dag niet meer ziet zitten.

NIET GOED IN JE VEL?

Ben je pas bevallen en voel je je niet goed in je vel? Doorloop dan even deze vragenlijst:

  1. Ik kan lachen en de zonnige kant van de dingen inzien.
  2. Ik kijk met veel plezier naar dingen uit.
  3. Ik maak mezelf onnodig verwijten als iets fout gaat.
  4. Ik ben bang of bezorgd zonder aanleiding.
  5. Ik reageer schrikachtig of paniekerig zonder echt goede reden.
  6. De dingen groeien me boven het hoofd.
  7. Ik voelde me zo ongelukkig dat ik er bijna niet van kan slapen.
  8. Ik voel me somber en beroerd.
  9. Ik voel me ongelukkig en zit vaak te huilen.
  10. Ik denk er soms aan mezelf iets aan te doen.

Herken je jezelf helemaal niet in de eerste twee uitspraken en des te meer in de overige? Neem dan contact op met je vroedvrouw, huisarts, kinderarts of gynaecoloog.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat de stap nemen om hulp te zoeken in eerste instantie niet makkelijk was. Nu het weer beter met me gaat kan ik zeggen dat het de beste beslissing was die ik toen gemaakt heb!’’


HET OUDERSCHAP: een bron van inspiratie voor schrijvers

Omdat boeken me altijd helpen om situaties vanuit een ander standpunt te bekijken leek het me fijn om enkele boeken te delen waar elke toekomstige of kersverse ouder wel wat aan heeft:

Voor wie een realistische kijk wil krijgen op het ouderschap is ‘Mijn baby lacht… nu ik nog!’ van Lieve Van Wendingen en Inge Heremans zeker een aanrader.

Een verhaal over een vrouw die na haar bevalling te maken krijgt met een psychose. Een zware ervaring neergeschreven op een ludieke manier.

Gewoon lezen en lachen zou ik zeggen. Een boek dat je humeur kan verbeteren.